Δικαστική Πιστοποίηση "Περί Φρενοβλάβιας και Κινητικής Αταξίας" του Γεώργιου Βιζυηνού, 11-4-1892

[Έγγραφο το οποίο φυλάσσεται στο Μουσείο του Δρομοκαϊτειου. Η αίτηση εισαγωγής του Βιζυηνού από το Νικόλαο Νάζο είναι στο αρχείο μας]

Ο Γεώργιος Βιζυηνός εισήχθη στο Ψ.Ν.Α.Δρομοκαϊτειο με αίτημα του φίλου του Νικόλαου Νάζου (γιο του Γεωργίου Νάζου που ήταν ιδιοκτήτης του κτήματος Χαϊδάρι - Παλατάκι).
Ο Νικόλαος Νάζος γνώρισε τον Γεώργιο Βιζυηνό στην Γερμανία, όταν ο πρώτος σπούδαζε μουσική φιλοξενούμενος από τον Νικόλαο Γύζη (ο ζωγράφος είχε παντρευτεί την Άρτεμις Νάζου, αδελφή του Νικολάου Νάζου).

Ο Βιζυηνός εισήχθη στο Δρομοκαϊτειο ντυμένος γαμπρός... [Η συνέχεια στην ξενάγηση - διαβάστε την πρόσκληση λίγο παρακάτω]

Ο Ρώμος Φιλύρας παραδίδει από το Δρομοκαϊτειο στον Κώστα Βάρναλη το ποίημα "Σκαραμαγκάς"

[Η φωτογραφία του Σκαραμαγκά είναι από το blog του 7ου Δημοτικού και από το Περιβαλλοντικό Πρόγραμμα "Χρυσοπράσινο Φύλλο"].

Σκαραμαγκάς
Του Ρώμου Φιλύρα*

Σαν κέντημα γύρω οι βράχοι κ΄ οι λόφοι του Κορυδαλλού
στο λιμανάκι, ονειρεμένο, του γραφικού Σκαραμαγκά
κ΄ οι βάρκες στην ακρογιαλιά, που βάζουν πλώρη αργά γι΄ αλλού
τα παραγάδια και τ΄ αγκίστρια κ΄ οι πετονιές αραδαριά.

Όλος γαλήνιο αραξοβόλι ο κόλπος του Σκαραμαγκά
κι αντίκρυ η θρυλική Ελευσίνα, Κούντουρα, Μάντρα και τα Βίλλια
κόττερα μάγα, καραβάκια, τράτες, που σέρνονται αργά,
κι άλλα πλεούμενα που φεύγουν γοργά και παίρνουν φόρα μίλια.

Γλυκόχρωμα γαλάζια ως πέρα τα τρεμοσάλευτα νερά,
τα κύματα μ΄ αφρόν ολάσπρο, κάπου στο βάθος των κατάρτια
και τα βουνάκια και τα βράχια, τα δεντελλένια στη θωριά
και κάποτε και κάπου – κάπου πανάκια ολόλευκα και ξάρτια.

Κι απ΄ όλα, από τις αχτιβάδες, και τα πετράδια στ΄ ακρογιάλι
ως τα βουνάκια και τα ψάρια, που τ΄ αγκιστρώνουν πετονιές
λάμπει μια υγεία και μιαν αύρα φυσάει σα νίκη ή μαϊστράλι
πνέει απ΄ τα βάθη κ΄ ένα ρέμα, παίρνει και ρέει απ΄ τις ρονιές.

Κι απ΄ το Δαφνί, τη Σαλαμίνα, το Ναύσταθμο κι ακόμα πέρα
ο θρίαμβος των τοπίων παίρνει και βασιλεύει γραφικά
σμίγουν το χώμα, το χαλίκι κ΄ οι γλάροι στο γλαυκό του αιθέρα
και νανουρίζεται η ψυχή μας στο κύμα αιθέρια και γλυκά.
--------------
*Σημείωση: Ο ποιητής Ρώμος Φιλύρας «φιλοξενήθηκε» στο Δρομοκαϊτειο Ψυχιατρείο. Εκεί τον επισκέφτηκε ο ποιητής Κώστας Βάρναλης, στον οποίο ο Ρώμος Φιλύρας έδωσε τέσσερα ποιήματα και ένα πεζό, μεταξύ των οποίων είναι και ο ΣΚΑΡΑΜΑΓΚΑΣ.

Κυριακή 22/11, 11:30 π.μ., ξενάγηση στο ΨΝΑ Δρομοκαϊτειο - Ιστορικό τόπο

[Η Ιερά Οδός και το ΨΝΑ Δρομοκαϊτειο το 1910-5/ από το αρχείο του κ.Γιάννη Ιγγλέση]

[Ανοικτή πρόσκληση] Κλικάρετε ΕΔΩ για να διαβάσετε για την ιστορία του Δρομοκαϊτειου, τους καλλιτέχνες που "φιλοξενήθηκαν" κ.λπ..

Κλικάρετε επάνω στις φωτογραφίες για να δείτε και να διαβάσετε αναλυτικότερα το κείμενο.

Το Block 15 στο Στρατόπεδο Χαϊδαρίου να γίνει το Μουσείο ΕΘνικής Αντίστασης.

[Το φοβερό Block 15 στο Στρατόπεδο Χαϊδαρίου, κτίριο αυστηρής απομόνωσης στο οποίο μετάφεραν οι Γερμανοί τους κρατούμενους και τους μελλοθάνατους στην Κατοχή. Η φωτογραφία είναι από το Πολεμικό Μουσείο και έχει ληφθεί αμέσως μετά ήττα και την αποχώρηση των Γερμανών.]

Το Block 15 έχει χαρακτηριστεί ιστορικό μνημείο* από το 1987 με απόφαση της ΥΠΠO +Μελίνας Μερκούρη. Είκοσι πέντε χρόνια μετά δεν έχει πραγματοποιηθεί η ιδέα να γίνει Μουσείο της Εθνικής Αντίστασης. "Οι κυβερνήσεις φεύγουνε", οι αντιστασιακοί όλο και μας "χαιρετάνε" αλλά δεν παρατηρούμε κάποια κινητικότητα.
Θα προσπαθήσουμε να βάλουμε τα "πράγματα σε κίνηση". Η απόφαση: ΥΠΠΟ/ΔΙΛΑΠ/Γ/1106/18908 και δημοσιεύτηκε στο ΦΕΚ 320/τ.2ο/24-6-1987, μεταξύ των άλλων αναφέρει "Η κήρυξη ως ιστορικό διατηρητέο μνημείο του κτιρίου στο Στρατόπεδο Χαϊδαρίου θα συμβάλει στη διατήρηση της ιστορικής μνήμης των κατοίκων της Αθήνας και της χώρας γενικότερα και θα προβάλει την ιδιαίτερη ιστορική ταυτότητα της περιοχής".

Σήμερα δημοσιεύουμε την παρτιτούρα για μπουζούκι του τραγουδιού "ΤΟ ΧΑΪΔΑΡΙ" του Μάρκου Βαμβακάρη από την ιστορική συναυλία στο Θέατρο Κεντρικόν το Δεκέμβριο του 1966.
ΧΑΪΔΑΡΙ [Μ. ΒΑΜΒΑΚΑΡΗ] (Στίχοι - σύνθεση του 1943).
«Τρέξε μανούλα όσο μπορείς
τρέξε για να με σώσεις,
κι απ' το Χαϊδάρι μάνα μου
να μ' απελευθερώσεις.

Γιατ' είμαι μελοθάνατος
και καταδικασμένος,
δέκα-οχτώ χρονώ παιδί
στα σίδερα κλεισμένος.

Απ' την οδό του Σέκερη
με πάνε στο Χαϊδάρι,
κι ώρα την ώρα καρτερώ
ο Χάρος να με πάρει.

Για δες του Χάρου το σπαθί
μανούλα, πως το φέρνει,
και τη ζωή του καθενός
μάνα, πως θα την παίρνει».
(Πρώτη εκτέλεση σε δίσκο από τον Γιώργο Νταλάρα,"Τα ρεμπέτικα της Κατοχής" 1980)

Η Μονή Δαφνίου, η Ιερά Οδός και ο Βοτανικός στο μυθιστόρημα του Κοσμά Πολίτη "ΛΕΜΟΝΟΔΑΣΟΣ" (1930)

[Φωτογραφία: Hanns Holdt, 1925]


[Το εξώφυλλο της πρώτης έκδοσης του βιβλίου ΛΕΜΟΝΟΔΑΣΟΣ του Κοσμά Πολίτη, 1930]

Σε προηγούμενη ανάρτηση είχαμε παρουσιάσει ένα μικρό τμήμα από το μυθιστόρημα του Κοσμά Πολίτη, ΛΕΜΟΝΟΔΑΣΟΣ, που αναφερόταν στην Ιερά Οδό και στη Μονή Δαφνίου κατά τη διάρκεια των επισκευών.
Στην παρούσα ανάρτηση σας παρουσιάζουμε δύο μεγαλύτερα αποσπάσματα με αναλυτικό σχολιασμό της περιγραφής του συγγραφέα, ο οποίος είχε ευρεία μόρφωση και γνώριζε λεπτομερώς το χώρο της Μονής Δαφνίου.
Άλλωστε και άλλοι συγγραφείς όπως ο Εμμανουήλ Ροΐδης που έγραψε το θρυλικό μυθιστόρημα "Πάπισσα Ιωάννα" επισκεπτόταν τη Μονή Δαφνίου και επηρεασμένος προφανώς από το χώρο τοποθέτησε την ηρωίδα μαζί με τον εραστή της τον Φλουμέντιο στην περιοχή του Δαφνίου (1866).

Κλικάρετε ΕΔΩ για να διαβάσετε εκτενή αποσπάσματα από το ΛΕΜΟΝΟΔΑΣΟΣ με σχόλια και επεξηγήσεις του Κώστα Φωτεινάκη.

Ποταμός Κηφισός (Ε): Προτάσεις για την σωτηρία και την αναζωογόνηση

[Πρόταση για το τμήμα του ποταμού στους Αγίους Αναργύρους]

[Όπως είναι σήμερα]








Η βασική πρόταση η οποία έχει παρουσιαστεί είναι του καθηγητή κ.Βασίλη Ζώρου.
Κλικάρετε στους παρακάτω συνδέσμους για να την δείτε σε διάφορες μορφές:
1.Μία ομάδα μελών του «Συνδέσμου Αποφοίτων Βρετανικών Πανεπιστημίων» (British Graduates Society - BGS) έχει επεξεργασθεί ένα σχέδιο για την ανάπλαση - και σωτηρία - του Κηφισού. Ακούστε τον κ.Ζώρο στο Νο.4.
2. Οι μυστικές όχθες του Κηφισού / του Στέλιου Αναστασιάδη (αναδημοσίευση από τον Ταχυδρόμο)

3. Ο Κηφισός μπορεί να σώσει την Αθήνα
4.Συνέντευξη του Καθηγητή κ.Βασίλη Ζώρου (διαβάστε και το Νο.1). Ακούστε τον και συγκρατείστε την οργή σας από την αδιαφορία του ελληνικού κράτους.

Ο Ποταμός Κηφισός (Δ'): Θέατρο στο Φάληρο1880, Πλημμύρα στη Κολοκυνθού 1896, Ποτιστικός του Ελαιώνα (1920 Καμπούρογλου), Ψάρεμα το 1960....

Ο Δημήτριος Γρ. Καμπούρογλου αναφέρει στον «Αναδρομάρη των Αθηνών» ότι «Εις την Τουρκογραικίαν του Κρουαίου, σημειούνται κατά το έτος 1578 και τα εξής:
«Δια τον υδάτων του Κηφισού ποτίζουν τα δένδρα των ελαιών, χιλιάδες όντα.» (εννοεί τον Ελαιώνα)
Όμως ο Κηφισός πλημμύρισε το 1896...

[...Ο Κηφισός εν τη ορμή του κατέστρεψε τα περί αυτόν κτήματα και πάντες τους οικίσκους παρά τα πλευρά αυτού και τους εις ακτίνα εκατό μέτρων ευρισκομένους... Το ύδωρ είχεν υψωθή ικανά υπέρ την επιφάνειαν μέτρα, δένδρα δε και άλλα συντρίμματα εφαίνοντο επιπλέοντα και ωθούμενα υπό του ορμητικού ρεύματος. Και δεν εβεβαιώθη μεν αν εσημειώθησαν ανθρώπινα δυστυχήματα, φωναί όμως και οιμωγαί και κραυγαί απελπισίας ηκούοντο εκ της εκκλησίας της Κολοκυνθούς ήτις και αύτη είχε κατακλυσθή υπό των υδάτων και παρά την οποίαν είχον συγκεντρωθή οι εις τα πέριξ οικούντες. Αι οικογένειαι της Κολοκυνθούς ωδηγήθησαν εις την επί της οδού Κολοκυνθούς και παρά τον Εσταυρωμένον οικίας όπως διέλθουν την νύκτα.... »]

Στις όχθες του είχε κατασκευαστεί και ένα Θέατρο...

[Στην έξοδο του Κηφισού προς το Φάληρο κατασκευάστηκε ένα ξύλινο θέατρο το 1880 και ένα χρόνο αργότερα καταστράφηκε από πυρκαγιά.]

Είχε και ψάρια... (από την Κίνηση Πολιτών ΚΗΦΙ-SOS]

[Όταν ο Κηφισός είχε ψάρια - Όχθες Μοσχάτου 1960]




ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Θα κλείσουμε το μικρό αφιέρωμα στην επόμενη ανάρτηση με τη συνέντευξη του κ.Βασίλη Ζώρα και με άλλες προτάσεις για την διάσωση και την ανάπλαση του Κηφισού.

Αφιέρωμα στον Ποταμό Κηφισό (3): α) Ο θεός Κηφισός αγκαλιάζει τον Ιλισό β) Τα δύο ποτάμια μαζί σε χάρτη της Αθήνας το 1689

[Ο θεός Κηφισός αγκαλιάζει τον Ιλισό (Αρχαιολογικό Μουσείο Αθηνών0]





[Αθήνα 1689 -Δείτε τον Ιλισό (αριστερά) και τον Κηφισό (δεξιά) να περνάει μέσα από τον αρχαίο Ελαιώνα.]

Αφιέρωμα στον Ποταμό Κηφισό (2): α) Από τη Μήδεια του Ευριπίδη β) Από το οδοιπορικό του Σατωμπριάν 1806

[Φωτογραφίες από τον Φορέα Κηφισού - Βόρεια]

«Κι εκεί το λεν, η Κυπρίδα παίρνοντας απ' τα γάργαρα του Κηφισού νερά με τις γλυκόπνοες αύρες των ανάλαφρων ανέμων κάμπους και βουνά δροσαίνει».
Από τη Μήδεια του Ευριπίδη
---------------
"...Η Αθήνα υψώνεται μέσα σε μια πεδιάδα, ζωσμένη από μια σειρά βουνών που καταλήγει στην θάλασσα. Από τη θέση, που έβλεπα αυτή την πεδιάδα φαινόταν χωρισμένη σε τρεις ζώνες. Η πρώτη ζώνη … ήταν ακαλλιέργητη και σκεπασμένη ρείκια. Η δεύτερη, είχε χωράφια οργωμένα και νιοθερισμένα. Κι΄ η τρίτη, ήταν ένα μακρύ δάσος από λιόδεντρα, που απλωνόταν κάπως κυκλικά από τις πηγές του Ιλισσού ως τους πρόποδες του Άνχεσμου κι΄ ως το λιμάνι του Φαλήρου. Κυλάει ο Κηφισσός μέσ΄ απ΄ αυτό το δάσος, που γέρικο καθώς είναι, φαίνεται να ξεκινάει από την ελαία, που ξεπετάχτηκε από τη γη με πρόσταγμα της Αθηνάς…
…Μπήκαμε στο ελαιώνα… Σε λίγο είδαμε την κοίτη του Κηφισσού, ανάμεσα σε κορμούς λιόδεντρων, που τον ζώνανε γέρικες ιτιές. Ξεπέζεψα για να χαιρετήσω τον ποταμό και για να πιω από το νερό του, αλλά μόλις βρήκα το νερό, που μου χρειάζονταν σε μια λακουβίτσα, σιμά στην όχθη• όλο τ΄ άλλο νερό το είχαν «στρέψει» για να ποτίζουν τον Ελαιώνα. Πάντα μου άρεσε πολύ να πίνω από το νερό των φημισμένων ποταμών, που μου έλαχε να τους περάσω. Έχω πιεί, λοιπόν από τα νερά του Μισισιπή, του Τάμεση, του Ρήνου, του Πάδου, του Τίβερη, του Ευρώτα, του Κηφισού, του Έρμου…
Βγαίνοντας από τον Ελαιώνα, κι εκεί που θάταν ο εξωτερικός Κεραμεικός, βρήκαμε ένα περιτειχισμένο περιβόλι. Και χρειαστήκαμε ακόμα δρόμο μισής ώρας, για να φτάσουμε στην Αθήνα, διαβαίνοντας μέσα από τ΄ άχυρα των θερισμένων σιταριών..."
Σατωμπριάν, «Οδοιπορικό στην Ελλάδα», Δωδώνη
(Πολύ καλή η παραπάνω μετάφραση του Ανδρέα Καραντώνη - αναζητούμε όμως και την μετάφραση του Εμμανουήλ Ροϊδη)