Η απόκρυψη της αρχικής ιδέας "εργάτες - εσωτερικοί πρόσφυγες από τη Σύμη" | Η διάλυση του πλοίου ALEXANDRA στην παραλία της Ελευσίνας ολοκληρώθηκε την Κυριακή 29 Ιανουαρίου 2023 | Η διάλυση καρέ καρέ με σχόλια

 

[Φωτ -1. Άννα Καραγεωργιάδου – Η πλώρη του ALEXANDRA με νηολόγιο Ύδρας Ν.Υ. 179 στην Ελαιουργική, αρχική τοποθέτηση, 1997. Σε αυτόν το χώρο πραγματοποιούνται τα ΑΙΣΧΥΛΙΑ στην Ελευσίνα]

Συνοπτική στορική παρουσίαση: Το πλοίο ήταν κατασκευασμένο (συναρμολογημένο)  με "πριτσίνια" και είχε άγκυρες τύπου "αγγλικού ναυαρχείου".  Πιθανή χρονολογία κατασκευής: 1940. 

Σύμφωνα με πληροφορίες από το διαδίκτυο το μοτορσιπ ALEXANDRA (τελευταίο όνομα) αρχικά κατασκευάστηκε ως εκπαιδευτικό πλοίο του Βασιλικού Ναυτικού της Δανίας. Στη συνέχεια οι νέοι ιδιοκτήτες (άγνωστο πόσοι) μάλλον έκαναν μετασκευή (μετασκευές) για διάφορες χρήσεις -  Αναφέρονται οι χρήσεις με επιφύλαξη: Υδροφόρα στην Ύδρα, Ξιφιόπλοιο, Χωματάδικο  ("Τελευταία ταξίδια μετέφερε αδρανή υλικά. Και τα δρομολόγια του ήταν Σκιάθος - Τρίκερι (Βόλο). Οι πληροφορίες είναι από πρώην ιδιοκτήτη και καπετάνιο του").

Το 1996 -1997 το M/S ALEXANDRA  μεταφέρθηκε για διάλυση (SCRAP) σε ένα από τα δύο διαλυτήρια πλοίων της Ελευσίνας, του Σάββα ή του Μπακόπουλου (πιθανότερο Μπακόπουλου που δεν υπάρχει σήμερα). 

Το τμήμα της πλώρης, όλο το "καμπούνι", διασώθηκε και μεταφέρθηκε ως εικαστική παρέμβαση του Αλέξανδρου Κόκκινου στο χώρο της Ελαιουργικής που πραγματοποιούνται κάθε χρόνο τα ΑΙΣΧΥΛΙΑ. [Φωτ.1]

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ - ΑΙΣΧΥΛΙΑ 1997 [ΕΔΩ] [ΕΔΩ]

Περιγραφή της εικαστικής παρέμβασης του 1997 με θέμα ΝΑΕΣ ΑΝΑΕΣ 2 [ΕΔΩ - ΑΥΓΗ].

Η ΑΠΟΚΡΥΨΗ ΤΗΣ ΑΡΧΙΚΗΣ ΙΔΕΑΣ -  ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΗ ΣΤΟΥΣ ΣΥΜΙΑΚΟΥΣ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ ΠΟΥ ΗΡΘΑΝ ΜΕΣΩ ΘΑΛΑΣΣΗΣ ΓΙΑ ΝΑ ΕΡΓΑΣΤΟΥΝ ΣΤΟ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟ ΤΗΣ ΕΛΑΙΟΥΡΓΙΚΗΣ 

Ο σκηνοθέτης και δάσκαλος του θεάτρου Αλέξης Σολομός και ο Άγιος Βάκχος της Μονής Δαφνίου

[Φωτ. "Ο Άγιος Βάκχος" ψηφιδωτό στη Μονή Δαφνίου - λίγο πιο πέρα είναι ο "'Αγιος Σέργιος". Στον "Άγιο Βάκχο" της Μονής Δαφνίου αναφέρεται και ο Νίκος Καζαντζάκης]

Ο σκηνοθέτης, θάσκαλος και θεωρητικός του θεάτρου +Αλέξης Σολομός στο έργο του "Ο ΑΓΙΟΣ ΒΑΚΧΟΣ ή τα άγνωστα χρόνια του Ελληνικού Θεάτρου 300π.Χ. - 1600μ.Χ" ξεκινάει να γράφει:

"Πρωτογνώρισα τον Άγιο Βάκχο στην εκκλησιά του Δαφνιού, στο λαμπερό του μωσαϊκό. Ανάμεσα στους Ιουδαίους ψαράδες, τους φτωχούς ιερομόναχους και τους άλλους ταπεινούς κατοίκους του ναού, ο Βάκχος κι ο Σέργιος ξεχωρίζουν με τις άσπρες και μαλαματένιες στολές τους σαν διόσκουροι ενός πανάρχαιου αρχοντικού πολιτισμού που ξαφνικά κι αναπάντεχα βρέθηκε νικημένος από μια πιο απλή και πιο λαϊκή πίστη. 

Τα γυρίσματα της ταινίας του Μιχάλη Κακογιάννη ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ, 1977 στο Ποικίλο Όρος (συνοπτική παρουσίαση) | Αναζητούμε πληροφορίες - αν υπάρχουν μαρτυρίες

 

'Ενα μεγάλο μέρος της ταινίας του Μιχάλη Κακογιάννη ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ, 1977,  γυρίστηκε σε ένα λόφο του Ποικίλου Όρους.

Αναζητούμε προφορικές μαρτυρίες απ'  όσους ήταν παρόντες ή συμμετείχαν στα γυρίσματα της ταινίας.

Περισσότερα για την ταινία ΕΔΩ  ΕΔΩ.

Επικοινωνία xpolis@gmail.com

Γιάννης Τσαρούχης (Πειραιάς, 13 Ιανουαρίου 1910 – Αθήνα, 20 Ιουλίου 1989) | Αντίγραφο από τη Μονή Δαφνίου

 

Αντίγραφο Γιάννη Τσαρούχη - Μωσαϊκό Δαφνιού, αντίγραφο του 1919. Νερομπογιά σε χαρτί, 19,7Χ33 

Ο Γιάννης Τσαρούχης η επίσκεψή του στο Δαφνί το 1920 (ή το 1919) και το Μωσαϊκό αντίγραφο

Η επιρροή που δέχτηκε ο Γιάννης Τσαρούχης από τις πρώτες εντυπώσεις του Δαφνιού  ήταν σημαντική ιδιαίτερα τα πρώτα χρόνια της ζωγραφικής του δημιουργίας. Εμπνέεται και ζωγραφίζει το αντίγραφο της «Προσευχής Ιωακείμ και Άννας».

«… Το αντίγραφο του Δαφνιού το είχα κάνει πριν φύγει η μητέρα μου για το εξωτερικό. Θυμούμαι πως πήγαμε με αμάξι με άλογα, το 1920, για να λειτουργήσουμε την εκκλησία, γιατί το Δαφνί λειτουργιόταν τότε. 

Τον παπά τον πήραμε μαζί μας με το αμάξι. Έμενε απέναντι απ΄ το σπίτι μας σε μια μάντρα με πολλά δωμάτια, ήταν Κρητικός κι είχε δώδεκα παιδιά. Το δωδέκατο το είχε βαφτίσει ο βασιλιάς…

…Ένα άλλο είδος εντύπωσης μου ΄χαν κάνει οι δυό μου επισκέψεις στο Δαφνί. Στη δεύτερη έκανα το αντίγραφο. Η ευχάριστη ταραχή που μου προξένησαν αυτά τα μωσαϊκά ήταν σαν μια πληγή που εδέχτηκα. Μια πληγή που ξαναμάτωσε όταν γνώρισα τον Κόντογλου και είδα τα εξαιρετικά αντίγραφα που είχε κάνει απ΄ το Δαφνί και τον Όσιο Λουκά...

....Τα λόγια του Κόντογλου... εξήγειραν ζωηρές εντυπώσεις από τις ρεκλάμες του Δεδούσαρου του καραγκιοζοπαίχτη, την πληγή απ΄ τις πρώτες εντυπώσεις του Δαφνιού...»

Ο "ΠΑΝΤΟΚΡΑΤΩΡ" της Μονής Δαφνίου "Δια χειρός Κόντογλου"; | Ο Φώτης Κόντογλου και η Μονή Δαφνίου

 

[Φωτ.1 - Κόντογλου Φώτης (1896 - 1965), Παντοκράτωρ, 1963 - Μολύβι σε χαρτί, 26,5 x 25 εκ. - Δωρεά Δέσποινας Μαρτίνου - Κόντογλου | Ανακτήθηκε από την Εθνική Πινακοθήκη 7/1/2023  [ΕΔΩ] 

Ο Φώτης Κόντογλου έχει κάνει σκίτσα από τη Μονή Δαφνίου. Ο Γιάννης Τσαρούχης μαθήτευσε κοντά στο Φώτη Κόντογλου και δημιούργησε ένα πιστό αντίγραφο της σύνθεσης  «Προσευχή Ιωακείμ και Αννης» (1920)  από το Καθολικό της Μονής Δαφνίου, το οποίο ξαναδούλεψε το 1930 (το αυθεντικό έργο από τη Μονή Δαφνιού και το αντίγραφο του Γιάννη Τσαρούχη παρουσιάζονται στο Ιστορικό Λεύκωμα "Χαϊδάρι - Τόπος και Άνθρωποι", 2007, σελ.43.) [ΕΔΩ] [ΕΔΩ].

Εικάζω ότι ο ΠΑΝΤΟΚΡΑΤΩΡ, 1963, του Φώτη Κόντογλου που βλέπουμε στην ανωτέρω φωτογραφία είναι αντίγραφο από τον ΠΑΝΤΟΚΡΑΤΟΡΑ της Μονής Δαφνίου (παρακάτω φωτογραφία -3).

Εικάζω ότι ο Φώτης Κόντογλου με βάση τον ΠΑΝΤΟΚΡΑΤΟΡΑ της Μονής Δαφνίου είχε δημιουργήσει και άλλα έργα με το ίδιο θέμα. Διαβάστε το παρακάτω απόσπασμα:

Στίχοι Γιάννης Βαρβέρης: Μονόλογος στο όρος Αιγάλεω (Μιλάει Εκείνος) | Σεμερτζίδης Βάλιας (1911-1983) Βράχος στο Αιγάλεω, 1937, Λάδι σε μουσαμά

Σεμερτζίδης Βάλιας (1911-1983) Βράχος στο Αιγάλεω, 1937, Λάδι σε μουσαμά, 90 x 95,5 εκ. | ΕΘΝΙΚΗ ΠΙΝΑΚΟΘΗΚΗ

-------------

Μονόλογος στο όρος Αιγάλεω  (Μιλάει Εκείνος)

 Στίχοι:  Γιάννης Βαρβέρης

− Σ’ αυτό το χαμηλό βουνό

με θέα προνομιακή πάνω στο θρόνο

ξέροντας τι χρησμούς πατώ

σε τι στενά τους ρίχνω

θα δίνω παραγγέλματα μέχρι το βράδυ.

Μετά συντετριμμένος ίσως κλάψω

και τα χρυσά μου ενδύματα να σκίσω

μπρος στα κουρέλια του στρατού των ηγεμόνων.

Ψυττάλεια Θερμοπύλες Σικελία

ποιος να υποψιαστεί

σήμερα Ξέρξης

χτες Λεωνίδας

αύριο Αλκιβιάδης.

«Η Μενεξεδένια Πολιτεία» του Άγγελου Τερζάκη και το Δαφνί

 

«Η Μενεξεδένια Πολιτεία» του Άγγελου Τερζάκη και το Δαφνί

Έρευνα - Παρουσίαση -  Επιμέλεια: Κώστας Φωτεινάκης

Γενική ιστορική, λογοτεχνική, καλλιτεχνική περιγραφή της Μονής Δαφνίου:

[Η Μονή Δαφνίου πριν από το σεισμό του 1999 – προφανώς η «κοκκινωπή εκκλησία» που αναφέρει το Άγγελος Τερζάκης στο μυθιστόρημα]

 Για τη Μονή Δαφνίου, Μνημείο Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς (1990) και γενικότερα για την ευρύτερη περιοχή έχουν γραφτεί πολλές περιγραφές από περιηγητές, ιστορικούς, ανθρώπους των γραμμάτων και των τεχνών. Ενδεικτικά και μόνο αναφέρω, χωρίς τις αρχαιολογικές και ιστορικές εκθέσεις: Σατωμπριάν, Pouqueville, Κρίστιαν Άντερσεν, Εμμανουήλ Ροίδης, Δημήτρης Καμπούργλου, Κοσμάς Πολίτης, Κώστας Καβάφης, Νικόλαος Γύζης, Χένρι Μίλλερ, Βιρζινία Γούλφ, Ανδρέας Καραντωνης κ.ά.

Την περιοχή την επισκέφτηκαν διάσημοι φωτογράφοι και εικαστικοί καλλιτέχνες. Ενδεικτικά και μόνο: Φρεντερίκ Μπουασονά, Nellys, Βάσω Παπαϊωάννου, Perilla, Γιάννης Τσαρούχης, Γιώργος Φαρσακίδης, Τάσος κ.α.

Μεγάλης πολιτιστικής αξίας και σημαντικής κληρονομιάς είναι το πρώτο ντοκιμαντέρ στην ιστορία της τέχνης του Άγγελου Προκοπίου «ΔΑΦΝΙ – Παναγία η Χρυσοδαφνώτισσα», το οποίο κατέκτησε τα δύο πρώτα βραβεία στα Φεστιβάλ του Εδιμβούργου (1952) και Νέας Υόρκης (1952). Το ντοκιμαντέρ αυτό ήταν χαμένο και βρέθηκε στη Γερμανία μετά από τη μεγάλη μου προσπάθεια και επιμονή σε συνεργασία με την Ταινιοθήκη της Ελλάδας.

Ο θείος Φαίδων (Γρηγόρης Ξενόπουλος) μας περιγράφει το ηλιοβασίλεμα στο Όρος "Αιγάλεως" και κάνει αναφορές στα Βουνά της Αττικής | ΔΙΑΠΛΑΣΙΣ ΤΩΝ ΠΑΙΔΩΝ - Οκτώβριος 1927

 

ΒΑΣΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΚΑΤΑΝΟΗΣΗΣ ΤΗΣ ΑΞΙΑΣ ΤΟΥ ΚΕΙΜΕΝΟΥ

·        Ο Γρηγόριος Ξενόπουλος (9 Δεκεμβρίου 1867 − 14 Ιανουαρίου 1951) ήταν Ζακυνθινός μυθιστοριογράφος, δημοσιογράφος και συγγραφέας θεατρικών έργων. Διετέλεσε αρχισυντάκτης στο θρυλικό πια περιοδικό, Η Διάπλασις των Παίδων, κατά την περίοδο 1896 - 1948. Κατά την αρχισυνταξία του Ξενόπουλου στο περιοδικό ήταν και ο βασικός του συντάκτης. Είναι χαρακτηριστική η υπογραφή του Σας ασπάζομαι, Φαίδων, που χρησιμοποιούσε στις επιστολές που υποτίθεται έστελνε στο περιοδικό. [Περισσότερες πληροφορίες στη ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ ΕΔΩ]

·       Η Διάπλασις των παίδων ήταν ελληνικό παιδικό περιοδικό που κυκλοφόρησε από το 1879 έως το 1949. [Περισσότερες πληροφορίες στη ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ ΕΔΩ]

Σας ασπάζομαι – Φαίδων | ΦΘΙΝΟΠΩΡΙΑΤΙΚΑ (Η δύση στο Όρος «Αιγάλεως»)

Το κείμενο του Γρηγόρη Ξενόπουλου δημοσιεύτηκε στο περιοδικό «Διάπλασις των Παίδων», έτος 49^ον, Αρ.47 – Εν Αθήναις 22 Οκτωβρίου 1927.

Αιγάλεως - Κυνηγό, νομίζω, τον λέει ο λαός, όπως τον Υμηττό Τρελοβούνι! – είν’ ένα μακρύ βουνό, που απλώνεται στα δυτικά της Αθήνας. Ο Υμηττός έρχεται αντίκρυ, στανατολικά, μεγαλύτερος αυτός, ψηλότερος και, ας το πούμε χωρίς κακοφανισμό, ωραιότερος. Μου φαίνεται μάλιστα σα να κοιτάζει τον αντικρινό του με περηφάνεια πολλή και περιφρόνηση, κι’ ο καημένος ο Αιγάλεως σα να ζαρώνη και να χλωμοσβύνη μπροστά στο κακό βλέμμα… Δεν καταλαβαίνω όμως τη διαγωγή του κυρίου Υμηττού! Βουνά δεν είναι κι΄ οι δυό, και μάλιστα βουνά της Αττικής; Όμορφος πολύ ο Υμηττός, ναι. Μα τι άσχημο έχει η Αττική, για νάναι άσχημος κι’ ο Αιγάλεως;

          Εμένα τουλάχιστο, η κορυφογραμμή του μου είναι συμπαθητική. Και τον βλέπω όλη την ώρα, γιατί το γραφείο μου έχει κι ένα παραθυράκι καθαυτό δυτικό. Πάνω απ’ τα κεραμίδια, απ΄ τα μακρινά σπιτάκια κι’ απ’ τον ελαιώνα, βλέπω τον Αιγάλεω σχεδόν ολάκερο. Κι’ ακριβώς μπροστά μου έχω την τούρλα του, το ψηλότερο δηλαδή μέρος της κορυφογραμμής του – μια καμπύλη μαλακή πάντα μ΄ αρκετά στρογγυλή, μια μικρή, χαριτωμένη καμπουρίτσα στη ράχη του μακρόσυρτου βουνού…

          Την εποχή που ο ήλιος βασιλεύει απάνω σ’ αυτή την τούρλα, ο Αιγάλεως, την ώρα του ηλιοβασιλέματος, βρίσκεται σ’  όλη του τη δόξα, Μπορώ μάλιστα να πω πως είναι τότε πιο όμορφος κι΄ από τον Υμηττό.

Ζακ Λακαρριέρ (Jacques Lacarrière) για την Ελευσίνα | "Ελευσίνα ή η μάχη του αληθινού μέλλοντος ενάντια στο ψεύτικο παρόν"

Πέθανε σαν σήμερα: Ζακ Λακαρριέρ (Jacques Lacarrière, 2 Δεκεμβρίου 1925 - 17 Σεπτεμβρίου 2005) είναι Γάλλος Συγγραφέας, από τους κυριότερους συντελεστές της προβολής της ελληνικής λογοτεχνίας στη Γαλλία, κριτικός, μεταφραστής, δοκιμιογράφος και στοχαστής.

Ο Ζακ Λακαρριέρ ζήτησε να διασκορπιστεί η τέφρα του στα Ελληνικά νερά για να μη φύγει ποτέ από τη χώρα μας. {έγραψε για την Ελευσίνα]

 Ζακ Λακαρριέρ

ΕΡΩΤΙΚΟ ΛΕΞΙΚΟ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

Ελευσίνα ή η μάχη του αληθινού μέλλοντος ενάντια στο ψεύτικο παρόν

Πήγα στην Ελευσίνα το 1950, κατά το δεύτερο ταξίδι μου στην Ελλάδα. Τα Μυστήρια - ή μάλλον η σκιά τους - με προσέλκυαν ακόμη. Δεν είχα αδειάσει την ψυχή μου απ' τους νεκρούς θεούς που κατοικούσαν το χώρο. Αχαϊκή σκόνη της μνήμης, Ιωνικοί ιριδισμοί του απολιθωμένου χρόνου. Κι έγραψα τότε αυτό το ποίημα (προφητικό, ας το παραδεχθούμε):

Ένα ακρωτηριασμένο άλογο παραφυλάει την άφιξη πομπών που πια δε θα ξανάρθουν.

Άλλοι θαρθούν, ντυμένοι μ' άσπρες μπλούζες,

Μηχανικοί, εργάτες, αδιάφοροι για τούτα τα μυστήρια.

Και τα εργοστάσια να ξεφωνίζουν την ίδια πάντα ώρα κάθε βράδυ την άφιξη της πομπής των σκιών.

Και τα μυστικά τα χαμένα στα μάτια ενός αλόγου που ξενυχτάει τον ίδιο του τον θάνατο.

 32 χρόνια αργότερα, το 1982, ο Ζακ Λακαριέρ γράφει για την Ελευσίνα:

Στάση ΔΗΜΑΡΧΕΙΟ στην Ιερά Οδό [2] | Παλαιό Δημαρχείο Χαϊδαρίου Κουμουνδούρου 5 και Νικομηδείας

 

1. Άποψη από ανατολικά - Το δεύτερο κτήριο που στέγασε το Δημαρχείο Χαϊδαρίου ήταν στη συμβολή των οδών Κουμουνδούρου 5 και Νικομηδείας. Στην παρούσα δημοσίευση γίνεται μια συνοπτική και πρώτη παρουσίαση, θα επανέλθω με περισσότερες πληροφοριες. | Φωτ.έτος 2011 [το πρώτο Κοινοτικό Κατάστημα ΕΔΩ

2. Άποψη από νότιο ανατολικά. | Έτος 2011

Στάση ΔΗΜΑΡΧΕΙΟ στην Ιερά Οδό | Δύο ιστορικά κτήρια της Κοινότητας και του Δήμου Χαϊδαρίου [1]

1- Η προηγούμενη ανάρτηση με τη στάση ΚΟΛΩΝΕΣ συγκέντρωσε πολλά και ενθαρρυντικά σχόλια. Έτσι συνεχίζω τις αναρτήσεις με τοπόσημα και με ένα νέο και παρόμοιο θέμα. ΣΤΑΣΗ ΔΗΜΑΡΧΕΙΟ στην Ιερά Οδό.

Το Κοινοτικό Κατάστημα βρίσκεται ακριβώς απέναντι από την πινακίδα που βλέπετε, στη συμβολή της οδού Περραιβού με την Ιερά Οδό.

Αποκτήθηκε από το Δήμο Χαϊδαρίου με τη χρηματοδότηση του Πράσινου Ταμείου (Υπουργείου Περιβάλλοντος) το 2013.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Οι φωτογραφίες που ακολουθούν είναι του 2020.

2 -  Φωτογραφία από απόσταση - εξωτερική άποψη

ΜΕΓΑ ΓΕΓΟΝΟΣ: Ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ Αντόνιο Γκουτέρες επισκέφτηκε τη Μονή Δαφνίου στις 27 Ιουλίου 2022 | Τι έγραψε στο βιβλίο επισκεπτών για το Μνημείο Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς

[1- Ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ Αντόνιο Γκουτέρες  στην είσοδο του Καθολικού της Μονής Δαφνίου]

Ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ Αντόνιο Γκουτέρες, στο πλαίσιο των ολιγοήμερων διακοπών του στην Ελλάδα, επισκέφτηκε και τη Μονή Δαφνίου στις 27  Ιουλίου 2022.

Στάση ΚΟΛΩΝΕΣ στην Ιερά Οδό | Τρεις εκδοχές για την ονομασία ΚΟΛΩΝΕΣ

 Το όνομα της στάσης ΚΟΛΩΝΕΣ στην Ιερά Οδό αρ.360, στο ύψος του Βοτανικού Κήπου Διομήδους, είναι ένα θέμα υπό διερεύνηση. 

Το μοναδικό δεδομένο που είναι διαθέσιμο είναι μια διαφήμιση σε εφημερίδα* της εποχής:

*Πηγή της διαφήμισης: Ομάδα του Γιάννη Ιγγλέση στο fb ΧΑΪΔΑΡΙ - Η ΠΟΛΗ ΤΩΝ ΚΡΥΜΜΕΝΩΝ ΘΗΣΑΥΡΩΝ https://bit.ly/3PkAimB 

Λογότυπο της Κοινότητας Χαϊδαρίου με τη Μονή Δαφνίου (σφραγίδα από έγγραφο της κοινότητας 1947) | Σύντομο ιστορικό της Κοινότητας από το 1887 - 1947

ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΛΟΓΟΤΥΠΟ ΤΟΥ ΧΑΪΔΑΡΙΟΥ ΜΕ ΤΗ ΜΟΝΗ ΔΑΦΝΙΟΥ - ΥΠΟΓΡΑΦΕΙ Ο ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΣ ΠΕΡΓΑΝΤΗΣ
Οι χρονολογίες που ακολουθούν είναι από το Ιστορικό Λεύκωμα του Κώστα Φωτεινάκη "ΧΑΪΔΑΡΙ - Τόπος & Άνθρωποι", 2007.

Το 1887 εγκαινιάστηκε το θεραπευτήριο ψυχικών παθήσεων «Δρομοκαϊτειο» σε μια πευκόφυτη έκταση 325 στρεμμάτων, επί της Ιεράς Οδού, κληροδότημα του Χιώτη Τζώρτζη Δρομοκαϊτη. Στο Δρομοκαϊτειο «φιλοξενούνται» μεγάλα ονόματα της λογοτεχνίας μας όπως ο Γεώργιος Βιζυηνός, ο Ρώμος Φιλύρας  κ.ά. 

 Το 1913 ιδρύεται το δεύτερο ψυχιατρείο στη περιοχή, το κρατικό θεραπευτηρίου ψυχικών παθήσεων στο Δαφνί. Το 1928 αρχίζει επίσημα η λειτουργία του. Μεταφέρονται  εκεί 100 ασθενείς.

Το Σπήλαιο Πανός στο Δαφνί (μια μικρή παρουσίαση)

 

Το Σπήλαιο Πανός (στόμιο) από τη δημοσίευση του αρχαιολόγου Ιωάννη Τραυλού στην Αρχαιολογική Εφημερίδα, 1937 (η ανασκαφή έγινε το 1932 -  είχε προηγηθεί αναφορά από τον Δημήτριο Καμπούρογλου).

Σπήλαιο Πανός, 2008