Ελευθέριος Γ. Σκιαδάς "Η μετατροπή της Μονής Δαφνίου σε ψυχιατρείο" (αναδημοσίευση)

Μονή Δαφνίου με αμπέλι | 1818 -  William, 1794-1872

"Η μετατροπή της Μονής Δαφνίου σε ψυχιατρείο" (αναδημοσίευση)

Γράφει ο Ελευθέριος Γ. Σκιαδάς

Στη μακραίωνη ιστορία της Μονής Δαφνίου υπάρχουν λίαν ενδιαφέρουσες πτυχές, τις οποίες σκέπασε η αχλύς του χρόνου. Μία εξ αυτών αφορά στην μετατροπή της Μονής σε «Φρενοκομείο» από τον Μάιο 1883 έως τον Φεβρουάριο 1885. Μετά την επανάσταση η Μονή βρισκόταν σε ερειπιώδη κατάσταση, αφού είχε πυρποληθεί και εγκαταλειφτεί. Το 1883 επιδιορθώθηκαν τα κελιά της Μονής όχι για να δεχτούν μοναχούς, αλλά όπως μας πληροφορεί ο Γεώργιος Λαμπάκης για να δεχτούν φρενοβλαβείς! Απαγορεύτηκε στο κοινό να εισέρχεται στον κυρίως χώρο της Μονής, παραμορφώθηκε ο περίβολος και αλλοιώθηκε η εικόνα του περίφημου αυτού χριστιανικού οικοδομήματος. Αλλά και στα χρόνια της Τουρκοκρατίας τη φροντίδα των φρενοβλαβών είχαν η Εκκλησία και τα Μοναστήρια.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΛΛΗΣ "Ο πύργος της Λεψίνας (ΝΕΟΝ ΠΛΑΝΟΔΙΟΝ 03.12.2023)

Ο πύργος της Λεψίνας λίγο πριν από τη διάλυσή του, ενώ έχει προχωρήσει η λατόμευση του λόφου. Φωτογραφία του Ιωάννη Τραυλού από το Αρχαιολογικό Δελτίο του 1960.

[ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΣΤΟ ΝΕΟΝ ΠΛΑΝΟΔΙΟΝ ΕΔΩ]

του ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΑΛΛΗ

«Αὕτη δὲν ἐπραγματοποιήθη μέχρι σήμερον»· τούτη η λακωνική πρόταση βρίσκεται σε μία υποσημείωση στον τόμο του 1960 του Αρχαιολογικού Δελτίου, του επίσημου περιοδικού της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας, και αναφέρεται στην ανασύσταση του φραγκικού πύργου που υπήρχε στην Ελευσίνα, ο οποίος διαλύθηκε το 1953 προκειμένου να επεκταθούν τα λατομεία και οι εγκαταστάσεις της τσιμεντοβιομηχανίας “Τιτάν”. Η εταιρεία είχε δεσμευθεί ότι θα ανοικοδομήσει με δαπάνες της τον πύργο σε άλλο σημείο, με το αυθεντικό του υλικό. Όμως, επτά χρόνια αργότερα, οι λίθοι του πύργου ανέμεναν την αναστήλωσή του, όπως διαπιστώνει στην υποσημείωση ο αρχιτέκτων Ιωάννης Τραυλός, μελετητής του ιερού της Ελευσίνας. Και αναμένουν ακόμη, μέχρι τις μέρες μας.

Ο φραγκικός πύργος είχε κτιστεί στην κορυφή του λόφου που βρισκόταν αμέσως δυτικά του αρχαίου ιερού, εκεί όπου σήμερα υψώνονται καμινάδες – αγαπημένο θέμα πολλών φωτογράφων, φόντο των αγαλμάτων της αυλής του μουσείου της Ελευσίνας. Στο ίδιο σημείο είχε ιδρυθεί κατά τους ελληνιστικούς χρόνους ένα μικρό φρούριο, επάνω στα κατάλοιπα του οποίου θεμελιώθηκε η μεσαιωνική οχύρωση με τον μεγάλο πύργο. Ο ακριβής χρόνος κατασκευής του είναι άγνωστος, αλλά αποδίδεται με αρκετή βεβαιότητα στον 13ο αιώνα, όταν η Αττική κατακτήθηκε από τους σταυροφόρους και η ύπαιθρός της απέκτησε πολλούς τέτοιους πύργους, για να φρουρούν μικρά χωριά ή να επιτηρούν μεγάλες γαιοκτησίες. Στην περίπτωση της Ελευσίνας, ο πύργος μπορεί να συμμετείχε στο δίκτυο των φρυκτωριών που παρακολουθούσαν την κίνηση στο θαλάσσιο στενό μεταξύ Αττικής και Σαλαμίνας, ή να ήλεγχε τον χερσαίο δρόμο από την Αθήνα προς την Πελοπόννησο και τη βόρεια Ελλάδα.

[ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΣΤΟ ΝΕΟΝ ΠΛΑΝΟΔΙΟΝ ΕΔΩ]

Ο Δημήτρης Πλουμπίδης για τον πατέρα του Νίκο Πλουμπίδη "70 χρόνια μοναξιάς" (μετά την εκτέλεση)

 [Αναδημοσιεύω από τη σελίδα στο Facebook του Δημήτρη Πλουμπίδη το κείμενο για τον πατέρα του Δημήτρη Πλουμπίδη που εκτελέστηκε στις 14 Αυγούστου 1954 στο Δαφνί. H ημερομηνία δημοσίευσης είναι 14 Αυγούστου 2024 [ΕΔΩ - Κ.Φωτ.]

Νίκος Πλουμπίδης: 70 χρόνια μοναξιάς

Στις 14 Αυγούστου 1954 έπεσε στο Δαφνί από τις σφαίρες του εκτελεστικού αποσπάσματος ο  Νίκος Πλουμπίδης. Από τη  σύλληψη του τον Νοέμβρη 1952 και έως την  τελευταία στιγμή  αντιμέτωπος με την διπλή κατηγορία έκανε ακραία πράξη πολιτικής αξιοπρέπειας με την ίδια του την ζωή. Ζωή  ταυτισμένη με την ιστορία του ΚΚΕ και του αριστερού συνδικαλισμού, την  οργάνωση και την πορεία του ΕΑΜ, τις παράνομες οργανώσεις των χρόνων του εμφυλίου πολέμου και μετά την «συντριπτική ήττα… την ανάγκη μιας ανάσας νομιμότητας» (δικά του λόγια) με τον κεντρικό του ρόλο στην επάνοδο στη Βουλή των καταδιωγμένων με την Δημοκρατική Παράταξη το 1950 και την ΕΔΑ το  1952 (Νίκος Πλουμπίδης. Ίδρυμα της Βουλής, 2019). 

“Κυρία Μενδώνη ξύπνα” ή οι πολίτες της Δυτικής Αθήνας – Αττικής “ξυπνάτε”; - Ο λόγος για το ιστορικό ίχνος της Ιεράς Οδού στο Σκαραμαγκά.

ΠΡΩΤΗ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ - ΤΟ ΧΑΪΔΑΡΙ ΣΗΜΕΡΑ ΕΔΩ

9/6/2013: Συγκέντρωση διαμαρτυρίας στο χώρο ενάντια στην κατάχωση της Ιεράς Οδού. [Διοργάνωση: ΔΙΑΡΚΗΣ ΚΙΝΗΣΗ ΧΑΪΔΑΡΙΟΥ, OIKO.ΠΟΛΙ.Σ Χαϊδαρίου, Κίνηση Πολιτών ECOELEUSIS]

“Κυρία Μενδώνη ξύπνα” ή πολίτες της Δυτικής Αθήνας – Αττικής “ξυπνάτε”;

Ο λόγος για το ιστορικό ίχνος της Ιεράς Οδού στο Σκαραμαγκά.

Του Κώστα Φωτεινάκη

Από την αρχή νιώθω την ανάγκη να δηλώσω ότι το άρθρο/ παρέμβαση στην εφημερίδα ΧΑΙΔΑΡΙ ΣΗΜΕΡΑ (21.07.2024) με τίτλο “Κυρία Μενδώνη ξύπνα” δεν με βρίσκει σύμφωνο για πολιτικούς αλλά και αισθητικούς λόγους.

Για τη διαχρονικά και μοναδικά αμετακίνητη Υπουργό Πολιτισμού, στην κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας κ.Λίνα Μενδώνη, μπορώ να ασκήσω με επιχειρήματα κριτική για άλλα πολύ σοβαρά εθνικής πολιτιστικής εμβέλειας θέματα (π.χ. συλλογή Στερν, πολεμική στο Σύλλογο Ελλήνων Αρχαιολόγων/ ΣΕΑ, ευνοιοκρατία κ.λπ) αλλά για το συγκεκριμένο θέμα, εκτιμώ ότι δεν έχει τη διαχρονική και αποκλειστική ευθύνη.

Επίσης, δεν θεωρώ ότι το θέμα για την προστασία και την ανάδειξη του ιστορικού ίχνους της αρχαίας Ιεράς Οδού την αποκλειστική ευθύνη την έχει η ΕΦΑΔΑ. Γνωρίζω τις προσπάθειες που καταβάλουν οι αρχαιολόγοι σε μια τεράστια περιοχή που περιλαμβάνει τη Δυτική Αττική και το Δυτικό Τομέα της Περιφέρειας (από τις Αχαρνές μέχρι τα Μέγαρα, τις Ερυθρές και τον Κιθαιρώνα).

Με τα σημερινά δεδομένα και μετά από 15 χρόνια πλήρους ακινησίας για την προστασία και την ανάδειξη της Ιεράς Οδού στο Σκαραμαγκά, σκέπτομαι πολύ σοβαρά ότι πρέπει να εξετάσουμε τη “σωστική κατάχωση” για την αποφυγή της περαιτέρω διάβρωσης του εδάφους και της καταστροφής του “οδοστρώματος”.

ΙΕΡΑ ΟΔΟΣ 343 - ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΔΡΟΜΟΚΑΪΤΕΙΟ | Θεατρικές Παραστάσεις τον Αύγουστο του 2024 στη Χίο

Λίγα ιστορικά στοιχείαγια το Δρομοκαϊτη και το Ψυχιατρείο:

Ο Χιώτης έμπορος Ζωρζής Δρομοκαϊτης συντάσσει «Έν Χίω την 17/29 Νοεμβρ.1879» την διαθήκη του βάση της οποίας εκφράζει την «επιθυμία να συστήσει εν ιδιωτικόν Φρενοκομείον εις Αθήνας». Για τον σκοπό αυτό αφήνει 500.000 fr., «200.000 fr. δια το οικόπεδον, την οικοδομήν και σκευασίαν του Φιλανθρωπικού καταστήματος, τα δε υπόλοιπα 300.000 να μένουν ως προίξ του ιδίου καταστήματος... οι δε τόκοι δια να χρησιμεύσουν εις τας προς διατήρησιν έξοδα, ήτοι μισθούς Ιατρών, Διευθυντού, νοσοκόμων και υπηρετών...»

Ένα μήνα αργότερα, τον Δεκέμβριο του 1879, οι εκτελεστές της διαθήκης απευθύνονται στον Δημήτρη Βικέλα ο οποίος «ευρισκόμενος στη Γαλλία (Παρίσι) και διατηρώντας άριστες σχέσεις με επιστημονικούς και πνευματικούς κύκλους Γάλλων, παρέσχε πολύτιμες πληροφορίες στους εκτελεστές της διαθήκης...».

Περισσότερα - "Τράβα κορδέλα" και η οικολογική διάσταση της κατασκευής των κτηρίων του "Φρενομοκείου" Δρομοκαϊτειον. ΕΔΩ.

Προφανώς η θεατρική παράσταση στη Χίο έχει σχέση με τον τόπο καταγωγής του δωρητή Ζωρζή Δρομοκαϊτη. Εξαιρετική ιδέα - εύγε στους συντελεστές.

Κ.Φωτ.

-----------------------------------

Παραστάσεις στη Χίο 

8/8/2024 Κάμπος (Perivoli) 

12/8/2024 Aνοιχτό θέατρο Καρδαμύλων Αδαμάντιος Λεμός 

16/8/2024 Πατρικά (δημοτικό σχολείο) 

21/8/2024 Αρμόλια (πλατεία Αρμολίων) 

ΙΕΡΑ ΟΔΟΣ | Μουσική: Άγγελος Σέμπος | Στίχοι: Κωστούλα Μητροπούλου | Τραγούδι: ΒΙΚΥ ΜΟΣΧΟΛΙΟΥ – ΜΑΙΡΗ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗ – ΣΠΥΡΟΣ ΜΑΤΣΟΣ

 

[Πρώτη δημοσίευση στην τοπική εφημεριδα "το ΑΙΓΑΛΕΩ - 30.08.2024]

Στοιχεία του δίσκου: Ο 33 στροφών δίσκος «Ιερά Οδός» κυκλοφόρησε από την OLYMPIC(Philips) το 1971 σε μουσική του Άγγελου Σέμπου και στίχους της αείμνηστης Κωστούλας Μητροπούλου. Εκτός από τη Βίκυ Μοσχολιού (βασική ερμηνεύτρια), συμμετέχει η επίσης αείμνηστη Μαρία (ή «Μαίρη» όπως αναφέρεται στο εξώφυλλο) Δημητριάδη και ο άγνωστος Σπύρος Μάτσος.

Πρόκειται για το δεύτερο μεγάλο δίσκο του συνθέτη μετά τη «Συνάντηση» του 1969, σε στίχους Κώστα Κινδύνη, και μπορούμε να πούμε ότι περιλαμβάνει κατά βάση λαϊκά τραγούδια, αλλά με έντονα στοιχεία εκμοντερνισμού. Κανένα τους δεν έγινε γνωστό, όμως αυτό δεν έχει απολύτως καμία σημασία μια και πρόκειται για ένα καθαρά συλλεκτικό άλμπουμ. Στη “Συνάντηση” τραγουδούν: Γιώργος Νταλάρας, Λίτσα Διαμάντη, Γιάννης Καλατζής, Γιάννης Πάριος (πρώτο τραγούδι του στη δισκογραφία).

Ο συνθέτης Άγγελος (Ευάγγελος) Σέμπος είχε πλούσια μουσική παιδεία. Μαθήτευσε στους κλασικούς συνθέτες Μάριο Βάρβογλη και Γιάννη Παπαϊωάννου.

Δεν ξέρουμε αν είναι τυχαίο, αλλά η Κωστούλα Μητροπούλου ήταν από τους συνιδρυτές, μαζί με πολλούς άλλους ανθρώπους των γραμμάτων και των τεχνών, της Ταινιοθήκης της Ελλάδος που στεγάζεται από τις 9 Οκτωβρίου 2009 στην Ιερά Οδό.

Η Κωστούλα Μητροπούλου από τη δεκαετία του ΄50 "αποθήκευε στην κουζίνα τις ταινίες" για να προβάλλονται σήμερα, μαζί με άλλες ταινίες στην Ιερά Οδό.

Ντίνος Ρούσσης "ΣΑΠΩΝ ΕΛΕΥΣΙΝΟΣ"

 

Παρουσιάζει ο ίδιος ο συγγραφέας, Ντίνος Ρούσσης, το βιβλίο του ΣΑΠΩΝ ΕΛΕΥΣΙΝΟΣ:

Μετά από 5-6 χρόνια σκληρής δουλειάς, κοπιαστικής και πεισματικής έρευνας «στας γραφάς», βγήκε από το τυπογραφείο το πρώτο μου βιβλίο. Τίτλος βιβλίου: Σάπων Ελευσίνος. Η έρευνά μου, που έγινε βιβλίο, πραγματεύεται την Ιστορία της βιομηχανικής Ελευσίνας τον 19ο αιώνα.

Το βιβλίο εκδόθηκε από τις εκδόσεις: ΚΥΚΕΩΝ tales (Ελευσίνα).

Συνέντευξη στο ΑΝΤΙ το 1987 - Απαντάει ο Κορνήλιος Καστοριάδης, με αναφορές στην Ελευσίνα ("βιομηχανικό σκουπιδαριό"), στη Σαλαμίνα, στον αρχαίο Ελαιώνα, στην Ιερά Οδό, στη φύση και στο ήθος (που χάθηκε)

Στο περιοδικό  ΑΝΤΙ τεύχος 356, 11 Σεπετμβρίου 1987 δημοσιεύτεαι το δεύτερο μέρος της συνέντευξης του Κορνήλιου Καστοριάδη στη δημοσιογράφο Τέτα Παπαδοπούλου. Το πρώτο μέρος της συνέντευξης είχε δημοσιευτεί στο προηγούμενο τ.356.

Η αναδημοσίευση ενός μικρού τμήματος της συνέντευξης του Κορνήλιου Καστοριάδη γίνεται γιατί έχει αναφορές στην Ελευσίνα ("βιομηχανικό σκουπιδαριό"), στη Σαλαμίνα, στον αρχαίο Ελαιώνα, στην Ιερά Οδό, που είναι η θεματολογία του Blog.

Η συνέντευξη του Κορνήλιου Καστοριάδη συζητήθηκε ερύτερα στους κύκλους της Αριστεράς, της Οικολογίας, της Αναρχίας, της Αντιεξουσίας, της Αυτονομίας κ.λπ. γιατί έθιγε σοβαρά πολιτικά και κοινωνικά θέματα με έναν τρόπο που ικανοποιούσε ελάχιστους. Αντιθέτως η κριτική και οι διαφωνίες για τις θέσεις και τις απόψεις  του Κορνήλιου Καστοριάδη ήταν εντονότερες από την συνολική ή εν μέρει αποδοχή τους.

 

Μικρό αφιέρωμα στο Δημοτικό Θερινό Κινηματογράφο ΚΑΤΕΡΙΝΑ στο Χαϊδάρι "Με αγιόκλιμα και γιασεμιά..."

 

[Αποκτήθηκε από το Δήμο Χαϊδαρίου -  Εδώ η πρώτη παράσταση ως Δημοτικός Κινηματογράφος Κατερίνα, Ιούνιος 1996. Ο κινηματογράφος ανήκει ως ιδιοκτησία στο Δήμο Χαϊδαρίου -  τον διαχειρίζεται όμως ιδιώτης. 

Ο κινηματογράφος ΚΑΤΕΡΙΝΑ αποτελεί μια όαση για το Χαϊδάρι, στο κέντρο της πόλης, και θα πρέπει να υποστηριχτεί η λειτουργία του από τους πολίτες αλλά και από το Δήμο]

[Νέα εικόνα - φωτ. από το διαδίκτυο]

Χανς-Πέτερ Κλάους: "Oι 999άρηδες. Οι μονάδες Ανεπιθύμητων της Βέρμαχτ και η συμβολή τους στον αντιφασιστικό αγώνα (1942-1945)"

 

[Μια άγνωστη σελίδα της ιστορίας της Γερμανικής κατοχής]

Χανς-Πέτερ Κλάους "Oι 999άρηδες. Οι μονάδες Ανεπιθύμητων της Βέρμαχτ και η συμβολή τους στον αντιφασιστικό αγώνα (1942-1945)"

Μετάφραση: Δανάη Παναγιωτοπούλου

Επιστημονική επιμέλεια-Πρόλογος: Ιάσονας Χανδρινός

Επίμετρο: Άννα Μαρία Δρουμπούκη

Τα τάγματα Ανεπιθύμητων 999 της Βέρμαχτ αποτελούνταν από Γερμανούς πολιτικούς και ποινικούς κρατούμενους. Είχαν επιστρατευτεί με τη βία για να σταλούν ως εφεδρεία σε διάφορα μέτωπα. Εκατοντάδες από αυτούς τους στρατιώτες βρέθηκαν στην Ελλάδα αναζητώντας ευκαιρία να πολεμήσουν τον ναζισμό. Ήρθαν σε επαφή με τον ντόπιο πληθυσμό και τις αντιστασιακές οργανώσεις και προσπάθησαν να προκαλέσουν δολιοφθορές στον γερμανικό στρατό ενώ πολλοί αυτομόλησαν στους αντάρτες.

Η συναρπαστική και βαθιά τραγική ιστορία των μονάδων Ανεπιθύμητων 999 αποτελεί τον πυρήνα της εμβριθούς μελέτης του Χανς-Πέτερ Κλάους, υπό την επιστημονική φροντίδα του Ιάσονα Χανδρινού και της Άννας Μαρίας Δρουμπούκη.

Περισσότερες πληροφορίες  ΕΔΩ - ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ  ΕΔΩ 

Αναλυτική παρουσίαση ΕΔΩ 

Έτος Πολιτισμού και Τουρισμού Ελλάδας-Ιαπωνίας: Εκδηλώσεις στη Μονή Δαφνίου (α) 19 Ιουνίου 2024 - Μουσική παράσταση ΤΣΟΥΝΑΜΙ Β) 19 Ιουνίου - 8 Σεπτεμβρίου ΄2024 έκθεση

ΠΗΓΗ ΕΦΑΔΑΠΗΓΗ ΕΦΑΔΑ

Η Εφορεία Αρχαιοτήτων Δυτικής Αττικής, με αφορμή το «2024: Έτος Πολιτισμού και Τουρισμού Ιαπωνίας – Ελλάδας», διοργανώνει στον αρχαιολογικό χώρο της Μονής Δαφνίου, Μνημείου Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της UNESCΟ, δύο τιμητικές εκδηλώσεις: τη μουσική παράσταση «Τσουνάμι» και την έκθεση της Μαρίας Γενιτσαρίου «Τσουνάμι Χάικου, Ιαπωνική Καλλιγραφία».

Οι εκδηλώσεις τελούν υπό την αιγίδα της Πρεσβείας της Ιαπωνίας στην Ελλάδα και θα πραγματοποιηθούν με την ευγενική χορηγία της εταιρείας EDIT Automation.

Μουσική παράσταση «ΤΣΟΥΝΑΜΙ»

«Επειδή οι άνθρωποι δεν μπορούν πια να δουν το χρώμα, τις αποχρώσεις των λέξεων, τη μυστική κίνησή τους, είναι λόγος να μην προσπαθήσουμε να τους ωθήσουμε να τα αισθανθούν όλα αυτά;» Λευκάδιος Χέρν.

Στις 11 Μαρτίου 2011, καταστροφικός σεισμός έπληξε τις ακτές της Ιαπωνίας. Δημιουργήθηκε γιγάντιο τσουνάμι, με τεράστιο κόστος σε ζωές, προκαλώντας το μεγαλύτερο πυρηνικό ατύχημα, μετά το Τσερνομπίλ. H ποιήτρια Mαγιουζούμι Μαντόκα διοργάνωσε συνεδρίες σύνθεσης χάικου με τους επιζώντες. Συνέλεξε 126 χάικου, τα οποία ενέπνευσαν το δικό μας ΤΣΟΥΝΑΜΙ. Με όχημα την ποίηση, πρωτότυπη μουσική που αντλεί από τον χώρο συνάντησης των ιαπωνικών μουσικών παραδόσεων με τις αντίστοιχες ελληνικές και χορό, το ΤΣΟΥΝΑΜΙ προσεγγίζει την κλιματική κρίση και τις ολέθριες συνέπειες στη ζωή και στην ψυχή όλων μας. Δυο πολιτισμοί, Ιαπωνία και Ελλάδα, συνομιλούν.

Η έπαυλις Χαϊδάρι ή σημερινό ΠΑΛΑΤΑΚΙ, το κτήριο Νικολάου Γύζη με τις “4 ΕΠΟΧΕΣ” και η σημερινή φάση των εργασιών συντήρησης

 [Πρώτη παρουσίαση στο ΧΑΪΔΑΡΙ ΣΗΜΕΡΑ με τίτλο "11 επισημάνσεις για τα έργα αποκατάστασης στο Παλατάκι και το κτήριο Νικολάου Γύζη" [ΕΔΩ]. Στην παρούσα ανάρτηση αναδημοσιεύεται με την προσθήκη ορισμένων φωτογραφιών]

------------------------------------------------------------------

Η έπαυλις Χαϊδάρι ή σημερινό ΠΑΛΑΤΑΚΙ, το κτήριο Νικολάου Γύζη με τις “4 ΕΠΟΧΕΣ”

και η σημερινή φάση των εργασιών συντήρησης

του Κώστα Φωτεινάκη

Αφορμή της παρέμβασής μου αποτέλεσε κυρίως το ρεπορτάζ της διαδικτυακής εφημερίδας ΤΟ ΧΑΪΔΑΡΙ ΣΗΜΕΡΑ με τίτλο “Ήρθε η ώρα για το… νέο Παλατάκι” (10.05.2024) αλλά και διάφορα σχόλια που κατά καιρούς δημοσιεύονται στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για τη συντήρησή του.

Προφανώς το θέμα ΠΑΛΑΤΑΚΙ είναι μεγάλο, έχει μεγάλη σημασία για το Χαϊδάρι ως τοπόσημο, συνδέεται με την ιστορία της περιοχής και όχι μόνο της πόλης αλλά και της χώρας μας (Μάχη Χαϊδαρίου 1826 και Δαφνίου 1827, Αγοροπωλησίες και οικονομικές καταρρεύσεις, μεγάλοι εικαστικοί καλλιτέχνες που άφησαν τεράστια πολιτιστική παρακαταθήκη κλ.π). Αυτά τα θέματα δεν θα αναφερθούν σε αυτήν την παρέμβαση – θα περιοριστώ να παρουσιάσω τις απόψεις μου για τη συντήρηση ΣΗΜΕΡΑ α) του Πύργου Παλατάκι και του περιβάλλοντος χώρου β) της αίθουσας του κτηρίου Νικολάου Γύζη που φιλοξενεί το έργο του “4 ΕΠΟΧΕΣ”.

Α. ΠΥΡΓΟΣ ΠΑΛΑΤΑΚΙ – ΠΡΟΑΥΛΙΟΣ ΧΩΡΟΣ (δεν αναφέρομαι στους εσωτερικούς χώρους του κτηρίου ούτε στις μελλοντικές χρήσεις του)

[Ένα από τα όχι και χειρότερα παρτέρια 11.05.2024]

Μια ακόμα περιοδική επίσκεψη στην Πηγή Ζαστάνι και στην υδατοδεξαμενή

Στις 12 Μαΐου 2024 επισκεφτήκαμε με τον ομότιμο καθηγητή Γεωλογίας Γεωπεριβάλλοντος ΕΚΠΑ Μιχάλη Σταματάκη την Πηγή Ζαστάνι και την Υδατοδεξαμενή. 

Η επίσκεψη γίνεται σε τακτά χρονικά διαστήματα με διαφορετικούς συνεργάτες και επιστήμονες για να διαπιστώσουμε την κατάσταση της περιοχής.

Κώστας Φωτεινάκης  

«Περιμένοντας την Ανάσταση» - Οι αγιογραφίες στη Μονή του Αγίου Λουκά και του Δαφνίου (αρχείο ΕΡΤ)

ΤΟ ΑΡΧΕΙΟ ΤΗΣ ΕΡΤ - ΕΔΩ

Ο διαπρεπής ακαδημαϊκός και αρχαιολόγος Νίκος Ζίας μιλάει για την Ανάσταση, τις σχετικές με αυτή εικονογραφήσεις και ύμνους στην ορθόδοξη βυζαντινή παράδοση.

Ο Νίκος Ζίας μιλάει για τη σχέση του ανθρώπου με την έννοια του θανάτου και της ανάστασης και την απάντηση στο ερώτημα του θανάτου από την ορθόδοξη πίστη. Αναφέρεται στον πνευματικό ρεαλισμό της χριστιανικής ορθόδοξης πίστης και εξηγεί ότι η υμνολογία και η εικονογραφία διαπνέονται από αυτή την προσέγγιση και αυτό το χαρακτήρα.

Υπογραμμίζει την αποτύπωση αυτής της αντίληψης στις αγιογραφίες στο μοναστήρι του Οσίου Λουκά και στη Μονή Δαφνιού, αναφέρεται στις εικόνες του Ιησού, της Σταύρωσης και της Ανάστασης όπως τις συναντάμε στους ναούς αυτούς και όπως εικονίζονται στην ορθόδοξη χριστιανική παράδοση με τη μορφή της «Εις Άδου καθόδου του Κυρίου». 

16,17,18 Μαΐου 2024: "ΜΗΝ ΕΙΔΑΤΕ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ; Καντάτα για τα στρατόπεδα συγκέντρωσης" | Θεατρική ομάδα του 5ου ΓΕΛ Νίκαιας

EVENT ΣΤΟ FACEBOOK [ΕΔΩ]

ΜΗΝ ΕΙΔΑΤΕ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ; 
Καντάτα για τα στρατόπεδα συγκέντρωσης

Η θεατρική ομάδα του 5ου ΓΕΛ Νίκαιας σας προσκαλεί στην παράσταση «Μην είδατε την αγάπη μου; - Καντάτα για τα στρατόπεδα συγκέντρωσης»

Βασισμένο στα κείμενα:

• «Μαουτχαουζεν» του Ιάκωβου Καμπανέλλη
• «Ανάκριση» του Πέτερ Βάις
• «Εάν αυτό είναι ο άνθρωπος» του Πρίμο Λέβι

Πέμπτη 16/5 στις 20.30 | Παρασκευή 17/5 στις 20.30 | Σάββατο 18/5 στις 20.30

Στο θεατράκι του σχολείου μας

Άγγελου Σικελιανού και Βεργίνας, 18452, Νίκαια